Döşeme fiyatlarını kataloglarda metre başına 500, bin ve bin 500 lira olarak sınıflandırdıklarını belirten Kaynak; “Türkiye’de olduğu gibi Isparta’da da maddi gelir düzeyi iyi ve kötü olanlar var. Bir koltuk takımını 35 bin liraya yaptırmak yerine yeni bir tane alanlar elindeki koltuğu ihtiyacı olana veriyor. Bu sayede hem dönüşüm hem de sürdürülebilirlik sağlanıyor. Döşemesi eskiyen ya da aynı modelden sıkılanlar da yenileme yaptırıyor. Kataloglarda metre başına 500, bin ve bin 500 lira olarak sınıflandırma yapıyoruz” dedi.
Kaynak, taleplerin özellikle apart sahipleri arasında hesaplı ürün yönünde şekillendiğini belirterek; “Ev sürekli el değiştirdiği için 1 yıl yerine 6 ay dayanması onlar için yeterli oluyor. Ben ucuz kumaş almıyordum ama talepler doğrultusunda artık alıyorum. Renk tercihleri sürekli değişiyor, leke tutanlar da oluyor. Bunların arasında su geçirmez ve kedi dostu olan kumaşlar da var. Kedi dostu olanlar, kedilerin tırnaklarını geçirmesini önlüyor. Yeni evlenen çiftler ya da yeni ev alanlar döşemeye daha az ihtiyaç duyuyor, mevcut koltuk takımlarını olanlar ise daha çok tercih ediyor” diye konuştu.
Kaynak, mesleğin geleceğiyle ilgili kaygılarını da paylaşarak; “Çevrede talep var ama işi yapacak insan pek kalmadı. Ben de oğlumla çalışıyorum. Genellikle bu işi yapanlar akrabasıyla birlikte çalışıyor. Çıraklıkta mağduriyetimiz oldu, emekliliğimizi etkiledi. Aileler çocuklarını göndermek istemiyor, çocuklar ise maddi olarak ne kazanacaklarına bakıyor. Bu iş çok zor; hamallığı, dar merdivenlerde çalışma ve mesleki yıpranma oldukça fazla. Döşemede yıpranma payı sayılmıyor. Bir koltuk takımını 4-5 kat yukarı çıkarmak, işin ne kadar ağır olduğunu gösteriyor” dedi.