Aygündüz, ebeveynlerin çocuklarını zanaat ya da ticarete yönlendirmeleri gerektiğini vurgulayadı. Açıklamasında; “7 yaşımda çıraklığa başladım. Anne babamdan hiç harçlık almadım. 3 ay iğne iplik çektim. Terz, çırağıydım. Kalfa oldum ama sonrasında gömlek dükkanı açtım. Terziliğin de ustalığı zordur. Bir gömlek 1 haftada zor dikilir. Ben de önden gömlek kumaş ve bedenlerini söyleyerek diktiriyorum. Standart bedenlere sahip olmayan insanlar için de piyasada satılanlar uygun olmuyor. Zanaatin bir şekilde yeniden başlaması lazım. Zanaat okulları olması lazım. Ben terziliği 10 sene takip ettim. Okul tatillerimi yapmadım. Terzilerin yanına gittim tüm boş vakitlerimde. Bir çocuğu ya zanaate ya da ticarete yönlendirmek gerekiyor. Usta dikiciler pantalon, ceket nasıl dikilir öğretmesi gerekiyor. Ben çırak yetiştiremedim. Durmuyorlar, para diyorlar. Nasıl para vereceğim? Sigortayı ödemeye kalksan 45-50 bin lira. Çocuğu küçük yaşta ticarete alıştırmazsan işe para amaçlı bakar. Anne ve baba önce ahlakı öğretir sonrasında da bunlar kendiliğinden gelir” dedi.
6 metrekarede 25 yıldır hizmette
Isparta’da 25 yıldır Üzüm Çarşısı'nda 6 metrekarelik gömlek dükkanını işleten Erol Aygündüz, terzilik mesleği ve zanaat kültürünün günümüzde karşılaştığı zorlukları hakkında değerlendirmelerde bulundu. Mesleğe 7 yaşında terzi çıraklığı yaptığını belirten Aygündüz; “Anne babamdan hiç harçlık almadım” dedi.
Bunlar da ilginizi çekebilir